By: D. Sharon Pruitt

Geef je kind geen time-out, maar een time-in

Wie kent hem niet, de ‘naughty chair’ oftewel een time-out een opvoedmiddel waarbij je je kind in de hoek zet op een stoeltje wanneer het stout is geweest.

Een middel dat met de komst van tv-nanny Jo en opvoedmethodes zoals Triple P, in veel gezinnen is geïntroduceerd.

Effectiviteit time-out

Hoewel de time-out op korte termijn effectief lijkt en het gedrag van je kind zal veranderen, blijkt uit wetenschappelijk onderzoek de methode alles behalve een wenselijk effect heeft. Je kind in de hoek of op een stoutstoeltje blijkt namelijk in de hersenen van kinderen dezelfde pijnreactie te veroorzaken als een fysieke afstraffing. Geïsoleerd worden van anderen ervaart je kind als verschrikkelijk. Daarbij geeft het je kind het gevoel dat alleen zijn goede kanten goed zijn, maar hij afgewezen wordt op momenten dat het minder goed gaat. En, in plaats van op dat moment samen met je kind op zoek te gaan naar een oplossing stel je je als ouders tijdens een time-out op tegenover je kind.

Volgens Daniel J. Siegel, hoogleraar psychiatrie en co-auteur van het boek No-drama Discipline leren kinderen ook weinig van een time-out. En zorgt dit opvoedmiddel ervoor dat wanneer onze kinderen ons als ouders het hardst nodig hebben, wanneer ze in grote emotionele stress zitten, we ze alleen laten om het alleen zelf uit te zoeken. Volgens Siegel is het kinderbrein nog plastisch, en de manier waarop een kind leert daarom erg belangrijk. Door contact te maken en te communiceren stel je je kind in staat om te leren. Dat doen je niet door je kind te isoleren.

Time-in in plaats van time-out

Wanneer je kind erg boos wordt, een driftbui krijgt of niet meer ophoudt met huilen zou je niet voor een time-out moeten kiezen, maar voor een time-in. Tijdens een time-in neem je je kind juist bij je wanneer hij het moeilijk heeft, bij voorkeur voordat hij helemaal over de rooie gaat. Beter kun je een driftbui voorkomen als het nog kan, bijvoorbeeld door een boekje te lezen of te knuffelen. Ben je te laat, dan heeft praten of kalmeren nog weinig zin. Blijf dan fysiek in de buurt van je kind. Dit betekent niet dat je toe hoeft te geven aan wat de driftbui heeft veroorzaakt, maar houdt wel in dat je zowel emotioneel als fysiek beschikbaar bent voor je kind.

Op deze manier beloon je niet het ongewenste gedrag van je kind, maar geef je je kind minder reden om de strijd met je aan te gaan. Ten eerste bevestig je namelijk jullie relatie met je rustige, fysieke aanwezigheid laat je namelijk zien dat je er bent voor je kind. Daarnaast kun je met je kalmte je kind helpen zijn eigen emoties beter te reguleren. Natuurlijk heeft dit tijd nodig, maar je zult zien dat dit steeds beter gaat.

Een time-in biedt kinderen bovendien de mogelijkheid te leren, waar een time-out dit niet doet omdat kinderen hier alleen maar bozer door worden. Dat doe je omdat je tijdens een time-in enerzijds duidelijke grenzen aangeeft en anderzijds de nadruk legt op samenwerking, communicatie en respect. Kinderen leren hierdoor actief en empathisch te zijn.

Leuk of Interessant? Deel het!Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone